Co to jest psychologia miasta?


Psychologia miasta (urban psychology) to jedna z najmłodszych gałęzi psychologii. Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne dopiero w 1995 r. przyjęło w opublikowanym wtedy raporcie "Toward an Urban Psychology: Research, Action, and Policy", że można mówić, iż ten rodzaj psychologii stanowi odrębną dziedzinę.

Psychologia miasta bada w sposób interdyscyplinarny oddziaływanie transformacji miasta i problemów "miejskich" na człowieka. Głównymi polami analizy są konsekwencje psychologiczne rozproszenia miast, gentryfikacja, planowanie zgodne z założeniami tzw. nowej urbanistyki, a także segregacja, bieda i bezdomność.

Szerzej można mówić, że psychologia miasta to dziedzina psychologii społecznej oraz rozwijanej intensywnie od lat 70. XX wieku psychologii środowiskowej. Jej przedmiot jest bowiem szerszy, gdyż dotyczy badań związków zachowań ludzi z całym środowiskiem fizycznym. Jednym z głównych periodyków naukowych zajmujących się tą dziedziną jest "Journal of Environmental Psychology". Jednym z wielu ośrodków akademickich zajmujących się tą problematyką jest The Center for Human Environments, założony w Nowym Jorku m.in. przy współudziale twórców Project for Public Spaces.

Badanie psychologii miasta jest niezwykle ważne dla tworzenia dobrej przestrzeni wspólnej. Narzędzia wykorzystywane przez "miejskich psychologów" pozwalają na lepsze poznanie preferencji i gustów ludzi w nich mieszkających, a dzięki temu tworzenie miejsc bardziej im przyjaznych, w których będą się lepiej czuli i częściej je odwiedzali.

Poniżej prezentacja prof. Marii Lewickiej z Uniwersytetu Warszawskiego. Jest to jedna z pierwszych uczelni, gdzie w ramach programu nauki studenci mogą wybrać przedmiot "Psychologia miasta".



Dla wszystkich zainteresowanych zamieszczam także pełną wersję angielskojęzyczną raportu Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologicznego z 1995 r. pt. "Toward an Urban Psychology: Research, Action, and Policy".